Rakieta „Miau-1” spokojnie dryfowała pośród gwiazd, leniwie kołysząc się w kosmicznej pustce. Astro kotek wygodnie rozłożył się na swoim ulubionym fotelu pilota, przytulając miękkiego pluszowego szczurka i leniwie mrucząc. Jego robotyczny przyjaciel Zippy w skupieniu analizował różne kosmiczne sygnały, wyświetlające się na pokładowym ekranie.

– Zippy, czy wszechświat jest nieskończony? – zapytał nagle Astro, patrząc przez iluminator na setki migoczących gwiazd.

– Tego jeszcze nikt na pewno nie wie – odparł robot spokojnym głosem. – Ale na pewno jest bardzo, bardzo duży. I pełen niespodzianek.

Astro westchnął lekko:

– Fajnie byłoby spotkać jakichś kosmicznych przyjaciół, prawda?

Nagle ekran monitora zaczął gwałtownie migać czerwonym światłem. Zippy natychmiast się ożywił.

– Astro, zobacz to koniecznie! – zawołał, machając robotyczną rączką. – Odebraliśmy niezwykły sygnał radiowy, zupełnie inny niż wszystkie, które znamy!

Astro kotek momentalnie zerwał się z fotela, podlatując do monitora z wielkim zaciekawieniem.

– Co to może oznaczać, Zippy?

Robot przez chwilę analizował wykresy, po czym spojrzał na kotka z błyszczącymi niebieskimi oczami.

– To może być… sygnał od obcych!

Astro podskoczył radośnie, unosząc się lekko w stanie nieważkości:

– Obcy! Czy to znaczy, że istnieją kosmiczne kotki, roboty i inni przyjaciele?

– Całkiem możliwe – odparł Zippy, a jego oczy migotały wesoło. – Ale żeby mieć pewność, musimy zbadać źródło sygnału.

Astro kotek natychmiast zajął pozycję pilota, wyprostował uszka, machnął ogonkiem i pewnie chwycił stery:

– Kierunek: tajemniczy sygnał! Rakieta gotowa?

– Gotowa! – potwierdził Zippy, uruchamiając silniki.

„Miau-1” ruszyła z pełną prędkością, lecąc przez rozległą przestrzeń kosmiczną. Mijali kolorowe mgławice, błyszczące komety i odległe planety. Astro kotek patrzył przez szybę z szeroko otwartymi oczami, marząc o niezwykłych przygodach, jakie mogą ich czekać.

Po długiej podróży dotarli na skraj Układu Słonecznego. W tym miejscu sygnał był najmocniejszy.

– To chyba tutaj! – powiedział Zippy, wskazując na niewielki obiekt unoszący się w oddali.

Astro przykleił łapki i nosek do szyby.

– Widzę coś błyszczącego. Czy to rakieta kosmitów?

Gdy się zbliżyli, zauważyli, że obiekt był nieruchomy i wykonany z metalu. Wyglądał na bardzo starą, opuszczoną antenę kosmiczną.

– Ojej, to chyba nie rakieta – westchnął Astro z lekkim rozczarowaniem. – Ale może to ich kosmiczny telefon?

Zippy włączył analizatory i po chwili powiedział:

– Dokładnie tak, Astro! To specjalny nadajnik, który wysyła wiadomości radiowe w przestrzeń kosmiczną. Może ktoś chce, żebyśmy ich znaleźli?

Nagle na ekranie pojawił się migoczący tekst:

„Witamy! Jeśli odebraliście ten sygnał, oznacza to, że jesteśmy gotowi na kontakt! Przekażcie nam pozdrowienia!”

Astro aż zapiszczał z ekscytacji:

– To prawdziwi kosmiczni przyjaciele, Zippy! Musimy im odpowiedzieć!

Zippy natychmiast wysłał sygnał zwrotny, a Astro machał łapkami w stronę anteny, choć wiedział, że raczej go nie widzą.

Po chwili satelita zaczął przesyłać kolejne dane. Tym razem były to kolorowe obrazy i symbole, które mieniły się tajemniczo na ekranie.

– Spróbujmy rozszyfrować tę wiadomość – powiedział Zippy, analizując symbole. – To wygląda jak jakiś obrazkowy alfabet albo mapa!

– Mapa galaktyki? – zasugerował Astro, zerkając na symbole.

Zippy pokiwał głową:

– Tak! To jest nasza galaktyka – Droga Mleczna. Wskazują swoje miejsce pochodzenia! Ale jest bardzo daleko…

– Czyli nasi nowi przyjaciele to prawdziwi podróżnicy – zamruczał Astro z podziwem. – Ciekawe, jak wygląda ich planeta?

Kolejne godziny spędzili na przesyłaniu wiadomości tam i z powrotem. Astro pokazał swoje zabawki, zdjęcia Ziemi i rakiety „Miau-1”, a Zippy opowiadał o ich kosmicznych przygodach.

Obcy w odpowiedzi wysłali obrazy swojej planety – była piękna, pełna niezwykłych roślin i zwierząt, które zupełnie różniły się od tych znanych na Ziemi. Astro aż przetarł oczy z zachwytu:

– Zippy, czy naprawdę kiedyś odwiedzimy ich planetę?

– Kto wie, Astro – odparł robot z uśmiechem. – Wszechświat kryje wiele tajemnic. A najważniejsze jest to, że poznaliśmy nowych przyjaciół.

Po jakimś czasie sygnał zaczął stopniowo słabnąć. Astro poczuł ukłucie smutku.

– Chyba musimy już się pożegnać, prawda, Zippy?

– Tak, Astro, sygnał traci moc. Ale to nie oznacza, że stracimy kontakt na zawsze. Teraz wiemy, że kosmos nie jest pusty. Że gdzieś tam, daleko, są inne istoty, które chcą nas poznać tak bardzo, jak my ich.

Astro uśmiechnął się lekko, czując się nieco lepiej.

Ostatnia wiadomość od obcych wyświetliła się na ekranie:

„Dziękujemy za kontakt! Do zobaczenia wśród gwiazd!”

– Do zobaczenia! – pomachał Astro, choć wiedział, że tego nie widzą. – Mam nadzieję, że kiedyś spotkamy się naprawdę!

Zippy kiwnął głową.

– Jestem tego pewien, Astro.

Kotek poczuł nagle ogromne zmęczenie. To była długa, pełna wrażeń podróż.

– Chyba czas na odpoczynek, prawda, Zippy?

– Zdecydowanie – odparł robot, delikatnie przyciemniając światła kabiny.

Astro wskoczył na swój fotel, przytulił się mocno do pluszowego szczurka i powoli zamknął oczy.

– Dobranoc, kosmiczni przyjaciele – szepnął sennym głosem. – Mam nadzieję, że pewnego dnia spotkamy się osobiście.

Zippy uśmiechnął się ciepło:

– Dobranoc, Astro. Dobranoc, kosmiczni przyjaciele. Do zobaczenia wśród gwiazd…

Rakieta „Miau-1” powoli oddalała się od tajemniczego sygnału, unosząc się spokojnie przez gwiaździstą przestrzeń kosmiczną. Wszechświat był wielki i pełen cudów, które dopiero czekały na odkrycie. A Astro kotek i jego przyjaciel Zippy byli gotowi, by wyruszyć na ich poszukiwanie.

---

Pytania i Odpowiedzi

👾 Czy naprawdę można odebrać sygnał od obcych cywilizacji?
👉 Tak! Naukowcy na Ziemi nasłuchują kosmosu za pomocą wielkich teleskopów radiowych. Szukają sygnałów, które mogą pochodzić od inteligentnych istot – zupełnie jak Zippy i Astro!

🌌 Jak działa sygnał radiowy w kosmosie?
👉 To fale, które przemierzają ogromne odległości, niosąc informacje – dźwięki, obrazy, dane. Lecą przez próżnię jak niewidzialne listy w butelce!

🛰️ Czy kosmiczne sondy mogą wysyłać wiadomości?
👉 Tak! Niektóre, jak Voyager, mają specjalne „złote płyty” z muzyką, obrazami i pozdrowieniami od ludzi. Może kiedyś ktoś je odczyta!

👁️ Jak obcy mogą nas „zobaczyć”?
👉 Jeśli mają teleskopy jak nasze, mogą obserwować światło z Ziemi. A jeśli odbiorą nasze sygnały (np. radiowe), mogą wiedzieć, że tu ktoś mieszka!

🗺️ Czy naprawdę można wysłać mapę galaktyki w wiadomości?
👉 Jasne! Wystarczy oznaczyć gwiazdy i pozycję – tak jak GPS. To jak kosmiczna wizytówka: „Tu nas znajdziesz!”

📬 Czy można odpowiadać na wiadomość z kosmosu?
👉 Można, ale trzeba wiedzieć, skąd przyszła, i mieć mocny nadajnik. I dużo cierpliwości – odpowiedź może lecieć całe lata!

🚀 Jak rakieta wie, gdzie lecieć?
👉 Dzięki komputerom pokładowym, które analizują dane i kierują rakietą. Zippy dobrze wie, jak to działa!

🌍 Dlaczego ważne jest poznawanie innych istot z kosmosu?
👉 Bo pokazuje, że nie jesteśmy sami. I że mogą istnieć inne formy życia, inne kultury, inne spojrzenia na wszechświat. To kosmiczne przyjaźnie!

🎨 Dlaczego obcy wysyłają obrazy i symbole?
👉 Bo obrazy są uniwersalne – łatwiejsze do zrozumienia niż słowa. To jak galaktyczne emoji!

💫 A Ty, gdybyś odebrał wiadomość od obcych – co byś im odpowiedział?
Może „Cześć!”, może obrazek Ziemi, a może zdjęcie swojego kota w skafandrze? 😸📡🌍